De toezichtparadox

Onlangs sprak ik een collega die iets zei wat mij zeer trof: we leven in een tijd van inquisitie. Hij maakte die opmerking naar aanleiding van de affaire Nijkamp. Nijkamp, hoogleraar ruimtelijke economie aan de VU, zou zich schuldig hebben gemaakt aan zogenaamd zelfplagiaat. Eigenlijk weten we nog niet zo goed wat dat precies is, zelfplagiaat, maar we bestempelen het voor alle zekerheid maar snel als 'fout'. Nu wil ik bepaald niet zeggen dat er in deze zaak niets aan de hand is. Ik verkondig al een aantal jaren de opvatting dat ons systeem van 'performance management' op universiteiten ziek is. De sterke nadruk op aantallen wetenschappelijke publicaties leidt tot ongewenst gedrag, dat in wisselende samenstelling de vorm aanneemt van narcisme, opportunisme en angsthazerij.